AI is al zo gewoon als Google, maar vertrouwen daalt terwijl gebruik explodeert. Van zindelijkheidstraining tot medisch advies: niemand weet waar dit naartoe gaat.
Maxim Hoekmeijer
AI software development expert
In Het Kort
- De essentie: AI is al zo gewoon als Google zoeken, maar de gevolgen zijn nog totaal onduidelijk
- De hoofdrolspelers: Van Anthropic-oprichters die hun kinderen zindelijk trainen met Claude tot studenten die bang zijn voor hun toekomst
- De échte verschuiving: Bedrijven lanceren eerst en denken daarna pas na over de gevolgen
- De strategische take-away: Vertrouwen in AI-bedrijven daalt, maar gebruik stijgt explosief
Laten we eerlijk zijn: de AI-revolutie is geen toekomstmuziek meer. Het is vandaag. Terwijl beleidsmakers nog steeds vergaderen over regulering, gebruikt twee derde van de Amerikaanse tieners al dagelijks chatbots. En dat is nog maar het begin van een verhaal waarvan niemand het einde kent.
De realiteit is dat AI al net zo ingebakken zit in ons dagelijks leven als Google dat twintig jaar geleden werd. Daniela Amodei, medeoprichter van Anthropic, gebruikt haar eigen chatbot Claude om haar zoon zindelijk te maken en om 's nachts paniekgoogle-sessies te doen over de symptomen van haar dochter. Filmmaker Jon M. Chu doet hetzelfde voor medisch advies over zijn kinderen - "wat misschien niet de beste aanpak is", geeft hij toe.
Het is een perfect voorbeeld van hoe we omgaan met nieuwe technologie: eerst gebruiken, dan pas nadenken over de consequenties. OpenAI meldde deze maand dat "honderden miljoenen mensen" ChatGPT gebruiken voor gezondheids- en welzijnsvragen. Elke week.
Hier wordt het interessant. In een tijd waarin AI-bedrijven elkaar voorbijstreven met nieuwe functies en mogelijkheden, is er één vraag die volgens techpolicy-expert Mike Masnick veel te weinig wordt gesteld: "Wat kan er misgaan?"
Het klinkt simpel, maar de praktijk is weerbarstiger. AI-bedrijven opereren in een regelgevingsvacuüm en moeten zichzelf controleren. Anthropic's Amodei vergelijkt het met autofabrikanten die crashtests doen: "We brengen dit daadwerkelijk in de wereld; het is iets waar mensen dagelijks op gaan vertrouwen."
De vraag is of die zelfreflectie genoeg is. UC Berkeley-student Sienna Villalobos is sceptisch: "Ik denk dat veel van hen financieel gewin boven moraliteit stellen, en dat is een van de grootste gevaren."
En daar zit de kern van het probleem. Onderzoek van YouGov toont een opvallende paradox: 35 procent van de Amerikaanse volwassenen gebruikt dagelijks AI, maar slechts 5 procent "vertrouwt AI volledig". Nog erger: het vertrouwen in AI-bedrijven om persoonlijke data te beschermen is tussen 2023 en 2024 wereldwijd gedaald.
We gebruiken dus massaal technologie die we niet vertrouwen, gemaakt door bedrijven die we nog minder vertrouwen. Het is wachten op de eerste grote crash.
Nergens is die spanning zo voelbaar als op universiteiten. "Veel mensen op de campus zijn echt gestrest over de vraag of het vakgebied waar ze naartoe gaan nog wel zal bestaan", zegt Berkeley-student Abigail Kaufman. Recent onderzoek van Stanford-economen toont aan dat werkgelegenheid voor jongeren al afneemt, terwijl techgiganten AI als reden aanvoeren voor herstructureringen.
Toch blijven studenten AI gebruiken. Gonzalo Vasquez Negra werkt aan een presentatie om mensen in Peru te leren hoe ze AI kunnen gebruiken. Gilliane Balingit gebruikt het voor poëzie en om haar schrijfvaardigheid te verbeteren.
Het is een generatie die opgroeit met een technologie die hun toekomst kan vernietigen, maar hun heden al verbetert. Een technologie die zo krachtig is dat zelfs de makers ervan niet weten waar het naartoe gaat. De vraag is niet meer óf AI ons leven zal veranderen, maar hoe - en of we daar nog invloed op hebben.
